454LicenseMarxriageLicense2 مردها برای چی ازدواج میکنند


عجب عبارت خوش آهنگ و گوش نوازی است! به خصوص وقتی که از ته دل و با رضایت کامل ادا می‌شود. من که مرد هستم، وقتی این دو کلمه را می‌شنوم چهره‌ام باز و روحم شاد می‌شود پس حتما خانم‌ها بعد از شنیدن این جمله دو کلمه‌ای «دوستت دارم»

سر از پای نخواهند شناخت و روح لطیف و عشق برانگیزشان به مراتب شادتر خواهد شد. شاید به همین علت است که رسول اکرم (ص) می‌فرماید: «اگر مردی به همسرش بگوید دوستت دارم، تا ابد در خاطر او باقی خواهد ماند!» بیشتر زوج‌ها، به خصوص مردها که مغرورترند، علاقه خویش را به یکدیگر ابراز نمی‌کنند و زبان دل را به کار نمی‌اندازند.

آنها احساس می‌کنند که همسر فداکار و مهربان خود را دوست دارند ولی خست به خرج داده و از کاربرد و تاثیر عمیق این کلام دلنشین و کوتاه حسن استفاده را نمی‌برند. اغلب این مردان اعتقادهایی عجیب و غریب دارند! آنان می‌گویند: «اگر از همسر تعریف شود خودش را خواهد گرفت! پس لزومی ندارد که آن را به زبان بیاوریم! این ادا و اصول‌ها متعلق به فرنگی‌هاست.» در مشاوره‌هایی که تاکنون داشته‌ام به کمتر شوهری برخورده‌ام که آزادانه و بدون قید و شرط به همسرش اظهار عشق و محبت کرده باشد. همه می‌گویند: «همسرم می‌داند که او را دوست دارم. مگر نمی‌بیند از صبح تا شب به خاطر او و زندگی‌مان زحمت می‌کشم؟ بچه که نیست تا بخواهم به او بگویم دوستت دارم!» در پاسخ چنین مردهایی می‌گویم: زنان با مردان متفاوتند. زنان از دریچه چشم شما به دنیا نمی‌نگرند. آنان به عواطف و علایق انسانی بیش از شما مردان اعتقاد دارند. ریشه عواطف آنها از غذای پر انرژی «دوستت دارم» تغذیه می‌شود. زنان از مهر و محبت بی پایان و مادرانه خود، باید دائما کودک دلبندشان را سیراب کنند. آنان باغبان‌هایی هستند که از شیره جان خویش برای پرورش فرزندان‌شان مایه می‌گذارند پس مرتب تهی می‌شوند و نیاز به مهر مضاعفی دارند تا به جای این «خالی شدن»، نیروی از دست رفته را ترمیم و جبران کنند. آنان نیاز دارند که انرژی از دست رفته خود را از منبع دیگری تامین كنند. آقایان عزیز! کجای کارید؟ ! خودشان را می‌گیرند یعنی چه؟! شما، زنان را چگونه شناخته‌اید و چگونه تصور می‌کنید که حاضر می‌شوید چنین لحنی را برای آنان به کار برید؟ شما نباید به خود حق بدهید تا به این نیمه بشریت، به این چشمه فیاض و زاینده و به وجود آورنده خودتان و سایر ابر مردان دلیر همه تاریخ بگویید که خودشان را می‌گیرند! در عصر تکنولوژی نوین، عصر پرواز بلند ایمان، آزادی و آزادگی، به کار بردن جمله خودشان را می‌گیرند! به دور از واقع بینی است. این طرز تفکر قدیمی‌هاست، طرز تفکری که شاید امروز به دلیل یک بعدی بودن آن فراموش شده است. ما حق نداریم کسانی که باغبان «عاطفه‌ها» هستند را با این گونه مطالب برنجانیم. گاهی همین جمله کوتاه و دو کلمه‌ای «دوستت دارم» قادر است تمام خستگی را از تن یک زن بیرون کند و بر میزان مقاومتش در برابر مشکلات بیفزاید. زنان نسبت به این جمله حساسیت شوق انگیزی دارند زیرا این جمله زندگی را برای آنها شیرین‌تر می‌سازد. مردی که در به کار بردن جمله «دوستت دارم» خسیس است، باید بداند که برای خشنودی همسرش مجبور است بهای بیشتری بپردازد. کسی از شما نمی‌خواهد که مرتبا این جمله را تکرار کنید. اتفاقا مردانی که چنین می‌کنند، ارزش و احترام این جمله را پایین می‌آورند. فقط کافی است مترصد فرصت لازم باشید. اگر در زمان خودش آن را به کار ببرید اثر این دو کلمه واقعا امیددهنده و حیات‌بخش خواهد بود. مردانی که دارای چنین تیز هوشی‌هایی هستند، برای شادی دل همسرشان می‌توانند تلاش کمتری بکنند.

سنگ صبور هم باشید!

نیاز به حرف زدن، درد دل کردن و شکوه و شکایت، مختص زن یا مرد نیست. انسان ذاتا اجتماعی است و نیاز به هم‌صحبت دارد. در بعضی اشخاص این نیاز کمتر و در بعضی زیادتر است. وقتی مرد از سر کار می‌آید، نیاز دارد که با همسرش صحبت کند. قصد مرد این است که از موفقیت‌هایش برای زن حرف بزند و در ضمن این‌که او را به خاطر کامیابی‌هایش شگفت زده کند و چند کلمه ای هم از همسرش به عنوان تشویق و تایید بشنود. وظیفه زن ایجاب می‌کند که در این گونه مواقع سراپا گوش باشد و حتی اگر توانست بچه‌ها را هم تشویق به گوش دادن کند. همسری که نسبت به افکار، عقاید و‌ایده‌های شوهرش بی‌اعتناست، باید هر چه زودتر در تفکرات خود تجدید نظر کند. حرف زدن مرد یک حسن دارد و یک عیب. حسن مطلب در این است که زن را در جریان کارهایش قرار می‌دهد. در این صورت ممکن است زن هم کمکی به حل مشکلاتش بکند ولی عیب کار از جایی شروع می‌شود که مرد بخواهد جزئیات کارها را به اطلاع زن برساند و زن هم مایل باشد که در همه کارها، نقش راهنما و ناصح را بازی کند. به خصوص زن‌های کمال‌طلبی که طالب موفقیت در همه زمینه‌ها هستند و مایل نیستند شکستی داشته باشند، یعنی شکست را یک فاجعه تلقی می‌کنند. چنین زنانی در این مورد خیلی صدمه می‌بینند. زنی که مایل نیست در زندگی خودش و شوهرش حتی یک نقطه ضعف را ببیند، حاضر هم نیست شاهد ناکامی‌های شوهرش باشد بنابراین به شدت ناامن و مضطرب می‌شود. خانم‌های محترم، باید بدانند وقتی مردی حرف‌هایش را با زنش در میان می‌گذارد، قصد دارد که با او حرف بزند و ضمن درد دل، تایید زنش را بگیرد نه این‌که راهنمایی بخواهد یا صورت او را برآشفته و نگران ببیند. یک زن با هوش، در این گونه مواقع، فقط مانند گوش می‌ماند!

 ماجرای لیلی و کامران

لیلی پیش من شکایت می‌کرد که همسرش کامران، حرف‌هایش را با او در میان نمی‌گذارد و از کارهایی که در شرکتش انجام می‌دهد او را بی خبر می‌گذارد ولی در عوض برادر کامران که با شوهرش شریک است، تمام مسائل شرکت را با همسرش در میان می‌گذارد. از لیلی پرسیدم شوهرتان از ابتدا هم کم حرف بود و مایل نبود از کارهایش شما را با خبر کند یا اخیرا این‌طور شده است؟ لیلی با اعتراض گفت: «اگر از اول این طور بود که دلم نمی‌سوخت. این دو سه سال اخیر است که هیچ حرفی به من نمی‌زند.» با این گفته متوجه شدم که حدسم درست بوده است. زن کاری کرده که مرد شرطی شده است و دیگر حاضر نیست چیزی به او بگوید. وقتی کامران را دیدم و از او پرسیدم چرا همسرتان را در جریان کارها قرار نمی‌دهید، در جوابم گفت: «هر وقت مطلبی را با او در میان می‌گذارم، تا چند روز دست از سرم برنمی‌دارد و دائم می‌پرسد، این کار چطور شد؟ آن کار چطور شد؟ یکدفعه به او گفتم هفته دیگر یک چک درشت دارم که باید بپردازم. او دیگر خواب و خوراک نداشت. پیوسته نگران بود که مبادا نتوانم وجه چک را بپردازم. در حالی که من می‌دانستم تا موعد پرداخت چک، پول به دستم می‌رسد و مشکلی پیش نمی‌آید. در سایر زمینه‌ها هم هر وقت به او مطلبی می‌گویم، مثل خانم معلم‌ها شروع می‌کند به نصیحت!»

خانه آرمانی